1654-1667. Патоп

XVII стагоддзе для ВКЛ і, асабліва, Полаччыны – мабыць, самае крывавае за ўсю гісторыю яго існавання.

У канцы 1618 года – праз 26 гадоў пасля Лівонскай вайны – адбылося падпісанне Дэулінскага перамір’я, якое стала вынікам пахода войска Рэчы Паспалітай

Да и пасля прарыва. З успамінаў І.К.Падворнага

Патрыёт, 23.04.2015

І так, вельмі хутка прарыў. Ну а пакуль немцы штодзённа бамбяць і Ушачы, і вёскі. Маю Старыну пакуль не спалілі, хоць наша хата згарэла яшчэ ў 43-­м. Але працягваюцца штодзённыя налёты, хоць у вёсцы няма ніводнага партызана. …

1741-1832. Апіяршчына

Яшчэ ў 60-х гадах мінулага стагоддзя жыхары Старыны называлі мясцовасць на захад ад Старыны “Апіяршчынай”. Ніякай вёскі з такой назвай там не было. Адкуль паходзіла назва “Апіяршчына”, ніхто не ведаў.

Ключ да гэтай загадкі можна знайсці ва ўспамінах Яна Іосіфавіча

Апіяршчына

Не ведаю, адкуль з’явілася гэтая назва, але населеныя пункты, якія знаходзіліся на захад ад Старыны, а таксама ўвесь той заходні край у нас называлі адным словам – Апіяршчына. Калі старынскія мальцы ў суботу збіраліся на танцы, то можна было …

Клуб

Клуб у Старыне пабудавалі, як мне здаецца, недзе ў канцы пяцідзесятых гадоў. Бо самога будаўніцтва я не памятаю, а помню, калі клуб быў зусім новенькім. Месца пад яго было выбрана ідэальна: на пустыры ў сярэдзіне вёскі, на ўзгорку паміж Цэнтральнай

Кузня

Паварушыўшы памяць, я згадаў і яшчэ адно прамысловае прадпрыемства, якое існавала ў свой час у Старыне. Я маю на ўвазе кузню.

    Яна знаходзілася за Нікіпаравым агародам, бліжэй да Белай дарогі. Кавалём там у апошнія гады працаваў дзед Сцяпан

Цагельня

Калі я пісаў пра старынскую малочную, то сцвярджаў, што яна была адзіным прамысловым прадпрыемствам у Старыне. А вось сёння, паглыбіўшыся ў згадкі, зразумеў, што, мабыць, памыляўся.

    Было ў Старыне і яшчэ адно прадпрыемства. На той жа Белай дарозе.…

Ларок

Памятаю некалькі гандлёвых кропак у Старыне. Не, адначасова больш адной іх ніколі ў нас не было. Але яны часта зменьвалі месца знаходжання, у залежнасці ад таго, хто іх узначальваў. І называліся ўсе яны аднолькава – ларок.

    Першы ларок, …

Малочная

Была калісьці ў Старыне прамысловая адзінка. На Белай дарозе, насупраць школы, пры павароце на Жаўніну, стаяла малочная. Гэта была невялікая драўляная будыніна. Усярэдзіне яе мне, наколькі памятаецца, удалося пабываць толькі раз – калі настаўніца Ганна Пятроўна вадзіла наш клас …