І так, вельмі хутка прарыў. Ну а пакуль немцы штодзённа бамбяць і Ушачы, і вёскі. МаюСтарыну пакуль не спалілі, хоць наша хата згарэла яшчэ ў 43-м. Але працягваюцца штодзённыя налёты, хоць у вёсцы няма ніводнага партызана. …
Клуб у Старыне пабудавалі, як мне здаецца, недзе ў канцы пяцідзесятых гадоў. Бо самога будаўніцтва я не памятаю, а помню, калі клуб быў зусім новенькім. Месца пад яго было выбрана ідэальна: на пустыры ў сярэдзіне вёскі, на ўзгорку паміж Цэнтральнай…
Памятаю некалькі гандлёвых кропак у Старыне. Не, адначасова больш адной іх ніколі ў нас не было. Але яны часта зменьвалі месца знаходжання, у залежнасці ад таго, хто іх узначальваў. І называліся ўсе яны аднолькава – ларок.
